Η σημειολογία της απόφασης Ντόρσεϊ και οι παράλληλες με το σίριαλ Γουόκαπ

Ο Ανδρέας Τσαβαλιάς γράφει για την «οικογενειακή ατμόσφαιρα» στον Ολυμπιακό, και τους λόγους που αυτή δείχνει να εξανεμίζεται.

Κάποτε, ο Ολυμπιακός είχε περιφέρεια. Ήταν περίπου η ίδια χρονική περίοδος, που είχε και Έλληνες στο ρόστερ του.

Το ανεπανάληπτο ξέσπασμα του Τάιλερ Ντόρσεϊ στα social media λέει πολλά. Τα πράγματα στην ζωή δεν είναι πάντα όπως φαίνονται. Ιδίως όταν εμπλέκεται η οικογενειακή ατμόσφαιρα του Ολυμπιακού. Μετά το σίριαλ Γουόκαπ, που οδήγησε στην απομάκρυνσή του, και την υπογραφή του στην Ντουμπάι, φαίνεται ότι στον Πειραιά έχουν να αντιμετωπίσουν μία νέα «βόμβα», η οποία δεν τους αφήνει σε ησυχία. Η ευθύνη όμως ανήκει ξεκάθαρα στον Ολυμπιακό, και όχι στους παίκτες.

Η απόφαση του Ντόρσεϊ να τα βροντήξει μεσούσης της σεζόν καταδεικνύει ότι ζούμε στην Euroleague των παικτών, και όχι των προέδρων. Όποιος φίλαθλος νομίζει ότι μπορεί να επιστρέψουμε στο 2010 και στον «πρόεδρο που έφερε τον παιχταρά», κάνει πλέον λάθος. Στην αγορά πλέον κουμάντο κάνει η αξία των παικτών. Και τα συμβόλαια που δίνονται δεν αφήνουν ασυγκίνητο συνάδελφο για συνάδελφο.

Ο Σιλβέν Φρανσίσκο πρώτα πήρε τα... άφαντα 5,3 εκατ. της Βιλερμπάν, πριν καταλήξει στα... προσιτά 3,5 εκατ. του Παναθηναϊκού. Ο Γουόκαπ βγήκε στην αγορά με την βία, και πήρε τα 3 εκατ. μικτά της Ντουμπάι. Ο Ντόρσεϊ πήρε μόνο υποσχέσεις, και την πιθανότητα της ανανέωσης το καλοκαίρι να αχνοφαίνεται. Συγγνώμη, αλλά έτσι δεν γίνονται business. Σίγουρα όχι όταν ο ΠΑΟΚ καραδοκεί στην γωνία για να δώσει συμβόλαιο μεγαλύτερο από αυτό που έδωσε στον Όσμαν.

Κάπως έτσι, το σίριαλ Γουόκαπ φάνηκε πως ήταν μόνο η αρχή για τις ανακατατάξεις που έρχονται στο ρόστερ του Ολυμπιακού. Όποιος απόρησε την πρώτη φορά, με έναν παίκτη που μονομερώς αποχώρησε, δεν γίνεται να κάνει τα στραβά μάτια και την δεύτερη. Οι πολιτικές που εφαρμόζει εδώ και χρόνια ο Ολυμπιακός στα συμβόλαιά του, έρχονται να τον «δαγκώσουν» την πιο ακατάλληλη στιγμή (τρέχων πρωταθλητής Ευρώπης).

Για παράδειγμα, ήταν πάγια η πολιτική του Ολυμπιακού να μην ανανεώνει παίχτες μεσούσης της σεζόν. Αυτήν την πολιτική την έσπασε δικαίως με τον Φουρνιέ, όμως την επανέφερε με τον Ντόρσεϊ. Γιατί; Δεν είναι άδικο αυτό για τον παίχτη; 

Ο Ντόρσεϊ πέρσι μέτρησε 15,9 πόντους με 52% στα δίποντα, σχεδόν 39% στα τρίποντα, και 13,7 PIR σε 25:10. Είναι αυτή εικόνα παίχτη που αξίζει να μειωθεί ο χρόνος συμμετοχής του; Είναι αυτή εικόνα παίχτη που δεν αξίζει πρόωρη ανανέωση; 

Το φταίξιμο λοιπόν είναι του Ολυμπιακού. Έχοντας δίπλα του παράδειγμα τον Παναθηναϊκό που ανανεώνει όλα του τα συμβόλαια όταν... πρέπει για να μην χάσει τους παίκτες του, στον Πειραιά συνεχίζουν τα δικά τους. Μία πολιτική με ευθύνη Μπαρτζώκα, που όσο καλός προπονητής, άλλο τόσο κακός στην διαχείριση των αποδυτηρίων είναι, ο Ολυμπιακός «κόβει το μπάσκετ» στους παίκτες του στην καλύτερη φάση της καριέρας τους, για λόγους «διαχείρισης». Ρωτήστε και τον Κώστα Σλούκα, που πήρε την Euroleague ως MVP του Final Four το 2024.

Θα πει κανείς ότι ο Ολυμπιακός δεν μπορεί ή δεν θέλει να ακολουθήσει την αγορά. Στην διοργάνωση των μετόχων όμως, αυτοί λειτουργούν και πρέπει να λειτουργούν ως trend setters. Η Euroleague είναι κλειστή διοργάνωση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Η αποψίλωση μιας ομάδας που βγήκε πρωταθλήτρια Ευρώπης θα ήταν κρίμα για το μπάσκετ, στην περίπτωση που δεν ήταν η ίδια η ομάδα που έσκιζε τα ιμάτιά της. Ο Ολυμπιακός αντί να συγκεντρώνει καλά λόγια, συγκεντρώνει προβλήματα με τους ίδιους του τους πρωταγωνιστές, και είναι πολύ τυχερός που ευτύχησε να βρει καινούριο (Μοντέρο), αλλιώς το καράβι θα έμπαζε από παντού.

Όσο για τον Παναθηναϊκό, φαίνεται να παίζει το μπάσκετ του μέλλοντος (σφιχτή άμυνα), με ρηξικέλευθη ομαδικότητα, και μοιάζει έτοιμος να ξαναπάρει τα σκήπτρα του στην Ελλάδα και, γιατί όχι, στην Ευρώπη επίσης.

Στον αθλητισμό οι ευκαιρίες κυριαρχίας όταν έρχονται, πρέπει να αξιοποιούνται. Ο Ολυμπιακός δεν έχει καταφέρει να φτιάξει αυτό που ονομάζουμε δυναστεία στην Ελλάδα και στην Ευρώπη για πολλούς λόγους, με την ευθύνη να είναι κυρίως δική του. Γι' αυτό λοιπόν και ο Παναθηναϊκός είναι στην θέση που χρειάζεται, ώστε να εκμεταλλευτεί την δική του ευκαιρία. Μία ομάδα που και από δυναστείες γνωρίζει, και από καλά αποδυτήρια, αλλά κυρίως, γνωρίζει πώς να σέβεται τους ανθρώπους της...