Ο Νίστρουπ θα φέρει πολλές κούπες

Ο Emperor γράφει για το «ποδόσφαιρο του Νίστρουπ», το οποίο μόλις ξεκίνησε!

Τι να πει κανείς για το ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ. Από Παναθηναϊκής άποψης, τα είχε όλα. Χαμένο πέναλτι, δύο γκολ στο ημίχρονο, τριάρα στο τέλος, και έναν αντίπαλο ζαλισμένο να... ψάχνει δικαιολογίες. Αυτό όμως που ξεχώρισε περισσότερο απ'όλα, ήταν το ποδόσφαιρο που παίχτηκε από τον Παναθηναϊκό. Μιλάμε για ένα παιχνίδι με εμφανή στοιχεία, τα οποία θα αναλυθούν στην συνέχεια. Ας το ονομάσουμε... «ποδόσφαιρο Νίστρουπ»!

Ο Δανός λοιπόν έχει ήδη αρχίσει να περνάει τις ιδέες του στην ομάδα. Ιδέες ξένες, συγκρινόμενες με όσα γίνονταν τα προηγούμενα χρόνια. Ας αρχίσουμε να αναλύουμε τα στοιχεία του ένα-ένα.

Το παράδοξο των εξτρέμ

Στον Νίστρουπ αρέσει να παίζει με εξτρέμ οι οποίοι... δεν είναι πλάγιοι. Δεν μιλάμε δηλαδή για κλασικούς χαφ. Όμως ο ένας από τους δύο, κάνει την «κλασική» δουλειά που του έχει ανατεθεί.

Ο Δανός προτιμάει δηλαδή να βλέπει μόνο τον έναν του εξτρέμ να βοηθάει στην ανάπτυξη ως πλάγιος, κάνοντας συνδυασμούς overlap με τον μπακ. Αυτό επιτρέπει στον Παναθηναϊκό να ανοίγεται στα πλάγια, εάν και εφόσον χρειαστεί, με αγωνιστικούς εκφραστές αυτή την στιγμή τον Αντίνο και τον Κυριακόπουλο.

Οι Αντίνο-Κυριακόπουλος είναι εκεί ώστε να δώσουν σέντρες, να αποσταθεροποιήσουν την άμυνα, να μπουν στην περιοχή απ'το πλάι, και να παίξουν με σημείο αναφοράς την πλάγια γραμμή και το αντίπαλο κόρνερ. Εάν έλειπαν αυτά τα στοιχεία από το παιχνίδι του Νίστρουπ, δεν θα είχε εξτρέμ. Έλα όμως που αυτή είναι μόνο η μισή αλήθεια!

Γιατί η άλλη μισή, είναι ότι ο Νίστρουπ χρησιμοποιεί τον έτερο εξτρέμ του ως δεκάρι! Βλέπετε, δεν του είναι αρκετό ο παίκτης να συγκλίνει προς τον άξονα, κάτι που έχουμε δει πολλές φορές τα τελευταία 10-15 χρόνια στο ποδόσφαιρο. Ούτε μιλάμε για το «αντίθετο πόδι». Ο Νίστρουπ χρησιμοποιεί τους Ταμπόρδα-Γιάγκουσιτς ως δεκάρια, δίνοντάς τους όμως το χρίσμα του εξτρέμ! Και άντε να μαντέψει η αντίπαλη ομάδα αν θα κινηθούν στα πλάγια ή στον άξονα...

Όσο για τον Λιβάι Γκαρσία, περισσότερο δεύτερο σέντερ φορ θυμίζει όταν ξεκινάει εξτρέμ, παρά «πλάγιο». Και ούτω καθεξής. Ο Νίστρουπ έχει εισάγει εξτρέμ που παίζουν στον άξονα!

Έτσι ακριβώς ήρθαν τα τελευταία δύο γκολ του Ταμπόρδα. Με τον... πλάγιο εξτρέμ να δημιουργεί ρήγμα, τον Κυριακόπουλο να κάνει την σέντρα, και το «δεκάρι» Ταμπόρδα να αιφνιδιάζει την άμυνα από τον άξονα. Πώς μπορείς άλλωστε να μαρκάρεις, αυτό που δεν υπάρχει; 

Η αμυντική γραμμή ψηλά

Κάτι που φώναζε ο Νίστρουπ στο παιχνίδι με τον Λεβαδειακό, και επέμενε, είναι η αμυντική του γραμμή να παραμένει ψηλά, όταν ο Παναθηναϊκός έχει την μπάλα. Φαινόταν ότι οι παίκτες είχαν απορήσει, ενδεχομένως και πολλοί τηλεθεατές. Σε ματς που ο Παναθηναϊκός κερδίζει 2-0, να ρισκάρει τις αντεπιθέσεις έχοντας και τους δύο σέντερ μπακ του μπροστά από την σέντρα; Και πίσω τους μόνο τον τερματοφύλακα, με την μπάλα στα πόδια;

Ναι, ακριβώς. Αυτό είναι που ζητάει ο Νίστρουπ. Ο Πρωταθλητισμός βλέπετε, απαιτεί και ορισμένες θυσίες. Ο Δανός επιλέγει να θυσιάσει την «σιγουριά» του «ταμπουριού», προκειμένου να παρουσιάσει ένα επιθετικό, κυριαρχικό, «πρωταθληματικό» παιχνίδι.

Το σκορ δεν έχει σημασία. Η νίκη είναι αυτονόητη. Το θέμα είναι πώς θα την πάρεις. Οι εποχές που ο Παναθηναϊκός φοβόταν, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, τώρα με το ποδόσφαιρο Νίστρουπ. Με την αμυντική γραμμή ψηλά, ο Νίστρουπ περιχαρακώνει τον αντίπαλο στο τελευταίο... τέταρτο του γηπέδου, μην αφήνοντάς τον να πάρει ανάσα. Και όπως είδαμε με τον ΠΑΟΚ, το ποιος είναι ο αντίπαλος δεν έχει σημασία για αυτή την τακτική.

Θυμάστε εσείς τον Παναθηναϊκό πιο κυριαρχικό σε ντέρμπι, απ'ό,τι ήταν με τον ΠΑΟΚ; Η απάντηση είναι όχι, και οφείλεται σε αυτήν ακριβώς την τακτική. Κλειδί για να λειτουργήσει, είναι ο ρόλος των μέσων. Από την μία, ο Καμαρά οφείλει να πηγαίνει δυνατά σε όλες τις διεκδικήσιμες μπάλες και να κόβει, κάτι που έκανε για πρώτη φορά καλά με τον ΠΑΟΚ. Από την άλλη, ο Κάνγκουα οφείλει να τρέχει box-to-box και να μαζεύει πάντα όποιες μπάλες περισσεύουν. Εάν παίξουν ο Ουναΐ και ο Λούζα, οι ρόλοι θα αλλάξουν. Όμως η άμυνα θα παραμείνει ψηλά σε κάθε περίπτωση.

Η μη απολογητική προσέγγιση στην νίκη

Μόνο νίκες και προκρίσεις, είχε ζητήσει ο Νίστρουπ στα ευρωπαϊκά προκριματικά, και μόνο νίκες και προκρίσεις πήρε, την στιγμή που χρειάστηκε. Δεν δίστασε λοιπόν να γίνει και κυνικός. Νίκη να'ναι, κι ό,τι να'ναι, όταν δεν βγαίνουν τα «κουκιά». Όταν βγαίνουν, το πράγμα αλλάζει, όπως προαναφέρθηκε. Εκεί παίρνει σειρά η τακτική.

Ο Νίστρουπ δεν είναι από τους προπονητές που ντρέπονται. Ούτε θα βιαστεί να δώσει συγχαρητήρια και εύσημα στους αντιπάλους, αν καταλαβαίνετε τι εννοώ. Γιατί το έχουμε δει και αυτό πολλές φορές. Όταν νικάς, νικάς, πάει και τελείωσε. Αυτό θέλεις, αυτό παίρνεις, και δεν υπάρχουν λόγοι απολογίας.

Είδαμε και τις δηλώσεις του μετά το ματς με τον ΠΑΟΚ. Πρέπει να βάλουμε πολλά γκολ, πάμε να κερδίσουμε, και ούτω καθεξής. Δεν υπάρχει κάτι άλλο. Από την θεωρία, στην πράξη. Έτσι γίνεται μία ομάδα Πρωταθλήτρια. Και είδατε τι είπε για τον αντίπαλο. «Ήμασταν 2-3 επίπεδα καλύτεροι». Αυτό. Ούτε να ασχοληθεί, ούτε να ψέξει, ούτε εύσημα, ούτε τίποτα. Την αλήθεια, και πάμε παρακάτω.

Ομάδα για κούπες!

Σιγά σιγά αρχίζει και γίνεται εμφανές τι θέλει να φέρει το ποδόσφαιρο Νίστρουπ, και αυτό είναι να χτίσει μία ομάδα έτοιμη για κούπες. Με κυριαρχικό ποδόσφαιρο, λελογισμένο ρίσκο και ανωτερότητα ανεξαρτήτως αντιπάλου, η φετινή ομάδα φέρνει καινοτομίες, αποτελέσματα, και ένα ποδόσφαιρο που όμοιό του δεν έχουμε ξαναδεί.

Και για να μην ξεχνιόμαστε, οι κούπες που διεκδικεί φέτος ο Παναθηναϊκός είναι τρεις...

The Emperor