Δώσαμε δικαιώματα...

Ο Παναθηναϊκός δεν έχει παρουσιαστεί ακόμα όπως πρέπει, έχει δώσει... δικαιώματα σε ευρωπαϊκούς αντιπάλους και εγχώριους ανταγωνιστές, αλλά σε αυτή την φάση το μόνο που μετράει είναι να φτάσει στην League Phase του Conference League. Με όποιον τρόπο! Γράφει ο Στέφανος Αλαφάκης.

Όταν ο Παναθηναϊκός πήρε την απόφαση να αλλάξει ποδοσφαιρικό μοντέλο και να δώσει τα «κλειδιά» στον Τζέικομπ Νίστρουπ, ήταν δεδομένο ότι θα χρειαζόταν χρόνο προκειμένου να καταφέρει να βγάλει στο χορτάρι όλα όσα θέλει ο Δανός τεχνικός. Τα οποία απέχουν φυσικά παρασάγγας από το αγωνιστικό πλάνο και την φιλοσοφία που είχε ο προκάτοχός του, Ράφα Μπενίτεθ.

Το πρόβλημα είναι ότι η κάκιστη εξέλιξη και κατάληξη της περσινής χρονιάς έβαλε φέτος στην ομάδα τον... βραχνά των προκριματικών του Conference League, εκεί όπου απαιτείται αυστηρά το 3/3 για να εξασφαλιστεί μια θέση στην League Phase. Και πιθανή αποτυχία σε αυτόν τον πρώτο στόχο της χρονιάς μπορεί να βάλει... μπουρλότο στον Παναθηναϊκό σε ψυχολογικό επίπεδο και να δυσκολέψει ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ το έργο του και στις εγχώριες διοργανώσεις.

Κόντρα στην Πάκσι το «Τριφύλλι» έδειξε πολύ καλά δείγματα στην Ουγγαρία και θα μπορούσε να έχει «καθαρίσει» την πρόκριση, πράγμα που δεν έκανε. Το 2-2 στο ΟΑΚΑ ήρθε μετά από προβληματική εικόνα, αλλά ήταν αρκετό για να φέρει το ζητούμενο. Χτες όμως αυτή η αρνητική εικόνα επαναλήφθηκε και χτύπησε... συναγερμό ενόψει της ρεβάνς με την ΤΣΣΚΑ 1948 στην Σόφια.

Τα πλάγια μπακ... μπάζουν και η άμυνα δεν πείθει

Το βασικό ζήτημα των «πράσινων» έγκειται μέχρι τώρα στην αμυντική τους γραμμή. Κυριακόπουλος και Τσάπρας έχουν ξεκινήσει πολύ νωχελικά την σεζόν και χτες έφεραν ευθύνη σε κάθε φάση των Βούλγαρων. Ο Καλάμπρια ωστόσο είναι τραυματίας, ο Κρίστιανσεν ακόμα ανέτοιμος κι έτσι αμφότεροι είχαν φανέλα βασικού και στα 3 ματς, με τον Τσάπρα να απουσιάζει πάντως από την αναμέτρηση της ερχόμενης Τρίτης λόγω καρτών.

Ούτε τα σέντερ μπακ όμως είναι όσο πειστικά θα έπρεπε. Ο Παναθηναϊκός δέχεται φάσεις και ο Ινιάκι Πένια δεν εμπνέει την απαιτούμενη εμπιστοσύνη. Μπορεί χτες να πραγματοποίησε μια σωτήρια επέμβαση στο τετ-α-τετ του Ρούσεφ και να μην έφερε ευθύνη στο γκολ των φιλοξενούμενων, όμως είναι εμφανές ότι ακόμα δεν έχει βρει πλήρως τα πατήματά του.

Συνολικά η άμυνα δεν έχει «δέσει», αφήνει αρκετούς κενούς χώρους στα πλάγια, δεν έχει τις πειστικές απομακρύνσεις που θα έπρεπε και τα 4 γκολ που έχει δεχτεί ήδη η ομάδα (συν 2 δοκάρια) δημιουργούν «καμπανάκια» ενόψει της συνέχειας.

Του λείπει το κάτι παραπάνω στην επίθεση

Από εκεί και πέρα, στο επιθετικό κομμάτι, τα πράγματα είναι μεν καλύτερα, όμως και πάλι κάτι μοιάζει να λείπει. Στην Ουγγαρία ήταν τα τελειώματα, στα δύο ματς του ΟΑΚΑ η δημιουργία. Εκεί όμως λείπουν οι Ντέσερς, Λιβάι Γκαρσία, Κάνγκουα (και στο τελευταίο ματς και ο Τετέι) και επομένως η βελτίωση είναι δεδομένη.

Ο Παναθηναϊκός που είδαμε χτες ΔΕΝ είναι ο Παναθηναϊκός που θα βλέπουμε σε όλη την σεζόν. Ο Καλάμπρια είναι ο βασικός δεξιός μπακ, ο Κάνγκουα ή ο νέος χαφ (ή και οι δύο) θα έχουν θέση στο αρχικό σχήμα, ο Ντέσερς θα είναι ο φορ, ο Κρίστιανσεν ενδεχομένως ο βασικός αριστερός οπισθοφύλακας.

Μέχρι λοιπόν να μπουν άπαντες μέσα και να μπορέσει ο Νίστρουπ να παρουσιάσει αυτό ακριβώς που έχει στο μυαλό του (το οποίο χρειάζεται χρόνο) το μόνο που μετράει είναι το αποτέλεσμα. Και στα προκριματικά το αποτέλεσμα είναι ένα: η πρόκριση. Εφόσον γίνει το 3/3, ουδείς θα θυμάται την προβληματική εικόνα στα ματς με Πάκσι και ΤΣΣΚΑ 1948.

Και ο Παναθηναϊκός θα έχει κερδίσει χρόνο, ηρεμία και ψυχολογία για την έναρξη του Πρωταθλήματος. Οι «πράσινοι» είναι ανώτεροι από τους Βούλγαρους και μπορούν στην ρεβάνς να το αποδείξουν και να συνεχίσουν το φετινό ευρωπαϊκό τους ταξίδι. Είναι στο χέρι τους και θα το κάνουν!

ΥΓ. Μπορεί η εικόνα του να έχει δώσει δικαιώματα τόσο στους αντιπάλους του (Πάκσι, ΤΣΣΚΑ 1948) όσο και στους ανταγωνιστές του (Ολυμπιακό, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ), όμως μια εύστοχη παροιμία λέει πως «όποιος βιάζεται, σκοντάφτει». Ας το έχουν αυτό άπαντες στο μυαλό τους, γιατί ο Παναθηναϊκός φέτος θα είναι ΠΟΛΥ πιο δυνατός από πέρσι...