«Αποκαθήλωση»... not!

Σωστή η απόφαση επαναφοράς του λάβαρου με τον Ντέγιαν. Έστω και τώρα, πρυτάνευσε η λογική και όχι ο παρορμητισμός. 

Μία πράξη πάντα κρίνεται από τα οφέλη - αποτελέσματα που προσφέρει. Αν τα οφέλη είναι άμεσα και μεγαλύτερα από το κόστος της πράξης, τότε ορθά γίνεται η πράξη.

Αν δεν έχεις όφελος από την πράξη, τότε αυτή γίνεται απλά για ικανοποίηση.

Αν έχεις ζημία από την πράξη, τότε κακώς έγινε αυτή.

Η συγκεκριμένη πράξη θα μάθουμε σύντομα, τι αποτελέσματα θα φέρει στο τμήμα.

Τα λάβαρα στην οροφή του ΟΑΚΑ, έχουν την δική τους ιστορία. Και αφορούν τα γεγονότα εκείνης της εποχής. Όχι τα μελλοντικά. Αφορούν παίχτες που ίδρωσαν και μόχθησαν κυριολεκτικά για να φέρουν τον τμήμα στην κορυφή της Ευρώπης. Από την άλλη μεριά βέβαια, τα «στερνά τιμούν τα πρώτα». Και άλλο ο παίχτης - σύμβολο, άλλο ο παράγοντας. 

Η δημόσια αποκαθήλωση με δημοσίευση της στιγμής λεπτό προς λεπτό, πονάει. Δεν ξέρω αν πονάει τον Ντέγιαν, αλλά σίγουρα πονάει όσους το έζησαν. Θα μπορούσε να γίνει σιωπηλά και να δούμε απλά την επόμενη μέρα το νέο λάβαρο. Ακόμα και ο τρόπος που έγινε, είναι σημειολογικός.

Στο παρελθόν αρκετοί παλαίμαχοι-ιερά τέρατα του ποδοσφαίρου, εκφράστηκαν με ωραία λόγια και θαύμασαν το ποδόσφαιρο που έπαιξε ο Ολυμπιακός επί παράγκας, υποτιμώντας τους παίχτες του Παναθηναϊκού. 

Αμφισβήτησαν την παράγκα (αυτήν που παραδέχονται οι ίδιοι οι πρόεδροι και αντιπρόεδροι του Ολυμπιακού δηλαδή) και μας έβγαζαν «τρελούς». Να τους αποκαθηλώσουμε και αυτούς από το «πράσινο« πάνθεον; Θα μπορούσαμε...

Και πάλι το ζητούμενο παραμένει το όφελος της πράξης. Τι ακριβώς θα κερδίζαμε;

Όπως και να έχει, ω γέγονε - γέγονε.