Τα αίτια των τελευταίων ηττών
Μετά τη νέα ήττα από τον Οσφπ και την υποχώρηση στην 6η θέση της βαθμολογίας στη Euroleague, ο Emperor καταπιάνεται με τα αγωνιστικά προβλήματα του Παναθηναϊκού και προτείνει λύσεις για την αναποτελεσματική «πράσινη» frontline.
Ίσως το μόνο μελανό σημείο της παρουσίας του εξαιρετικού αμυντικά και χρήσιμου επιθετικά Νίκολς είναι τα δύο σουτ που έχασε, το αμαρκάριστο τρίποντο για τη νίκη εναντίον της Εφές και το δίποντο (πατούσε τη γραμμή) στη Ρωσία...
Όσο για τη διαιτησία, κλασικά εικονογραφημένα. Α) Δεν είναι εμπορικό να φτάσει μακριά στη διοργάνωση ο Παναθηναϊκός, Β) Η Ούνικς με ήττα θα έμενε πολύ πίσω. Ένα απ' τα μειονεκτήματα του τωρινού format είναι ότι ήδη από Φεβρουάριο μήνα, στην.. αρχή του Top-16 τα προηγούμενα χρόνια, θα υπάρχουν ομάδες που θα έχουν χάσει το τρένο των play-offs. Στην Αρμάνι και τη Γαλατασαράι έχει συμβεί ήδη αυτό. Το αποτέλεσμα θα είναι αδιάφορες ομάδες και κακοί αγώνες. Οι διαιτητές δεν είναι τυφλοί ούτε τρελοί: Όταν έδωσαν την κατοχή στην Ούνικς στο τελευταίο λεπτό του αγώνα ήξεραν καλά τι έκαναν.
Το ίδιο και όταν έδωσαν την τελευταία κατοχή του παιχνιδιού στη Μπασκόνια.
Και το επιθετικό του Σίνγκλτον στον Παπανικολάου.
Πέρα από αυτό, εκείνη η ήττα με την χθεσινή είχαν έναν κοινό παρονομαστή: τη δυσλειτουργία της frontline.
Εναντίον των «πρασίνων», ο Latavious Williams, ο Power Forward των Ρώσων, είχε 20 PIR (με 9 ριμπάουντ). Ο μέσος όρος του για τη σεζόν είναι 7.6. Στα δύο προηγούμενα παιχνίδια είχε 0 και 1, ενώ στο προχθεσινό με τη Μπασκόνια -4. O Κεμ Μπιρτς, η αποκάλυψη του φετινού Οσφπ, για τον οποίο ενδιαφέρθηκε το καλοκαίρι και ο Παναθηναϊκός, είχε επίσης 20 PIR με 9 ριμπάουντ (!) ενώ ο μέσος όρος του είναι 12,8.
Το πρόβλημα στα ριμπάουντ και την κακή pick n roll defense έχει τα εξής αίτια:
1) Η απουσία του Τζέιμς Γκιστ
2) Ο Κρις Σίνγκλτον δεν ξέρει να κάνει box out επειδή δεν είναι (κλασικός) σέντερ και
3) Η απογοητευτική παρουσία του Γιάννη Μπουρούση στην ομάδα.
Όσο για τον Κένι Γκάμπριελ, έχει δείξει ότι ούτε το πρόβλημα στα ριμπάουντ θα λύσει ούτε θα καλύψει το κενό του Γκιστ.
Πριν προτείνω ορισμένα ονόματα που θα καλύψουν το πρόβλημα στα ριμπάουντ και θα... επιτρέψουν στον Σίνγκλτον να κατεβεί στη θέση του, το 4, να πω κάτι που με προβλημάτισε ιδιαίτερα απ' το ματς στο Σ.Ε.Φ. Ο Παναθηναϊκός, εκτός απ' τα αμυντικά προβλήματα που αντιμετώπισε και τα second chance points που έδωσε, δεν είχε συστήματα στην επίθεση. Μπορεί να έβγαλε, με κύριο εκφραστή τον Καλάθη, όμορφα επιθετικά συστήματα με την Ούνικς, όμως αυτό χθες δεν έγινε. Καθ' όλη τη διάρκεια του ματς είδαμε τα εξής:
1) Double pin down (όταν ήταν ο Παπανικολάου πάνω του) και Floppy Chest (με Λοτζέσκι) στον Ρίβερς
2) Απλά ή και staggered screens για να πάρει εντελώς αμαρκάριστος τη μπάλα στην περιφέρεια ο Φελντέιν, μετά το weak side cut.
3) ISO, ISO, ISO, κυρίως απ' τον Μάικ Τζέιμς. Με το ποστάρισμα του Ρίβερς στον Σπανούλη δεν είχα πρόβλημα, ίσα ίσα που ειναι ένα φοβερά efficient play, το οποίο φθείρει κιόλας με φάουλ και κούραση τον αρχηγό του Οσφπ.
Με ISO, ακόμα και τώρα που τα σουτ έμπαιναν, δε θα έρθει διπλό. Είδατε πως με σωστό transition και κυκλοφορία ο Οσφπ άνοιξε την ψαλίδα και τελείωσε το ματς. Όχι με isolation game. Διερωτώμουν: Είναι δυνατόν ο Παναθηναϊκός, ο μεγαλύτερος μπασκετικός Σύλλογος της Ελλάδας, και της Ευρώπης στον 21ο αιώνα, να κατεβαίνει εναντίον του μεγαλύτερου αντιπάλου του με «κλεφτοπόλεμο» ISO; Τι αλλοίωση DNA είναι αυτή; Είναι δυνατόν να μπολιάζουμε τον Παπαπέτρου, τον Παπανικολάου, τον Μπιρτς, τον Χάκετ, τον Αγραβάνη, τους νέους παίκτες του Οσφπ, με σιγουριά και DNA νικητή, ενώ ο απελπισμένος Καλάθης κάνει air-ball και δε δείχνει την αξία του (σαν τον Σπανούλη 2012-14) και οι ξένοι μας μαθαίνουν στην ήττα; Φοβερό, και μακροπρόθεσμα καταστροφικό.
Ας γυρίσουμε στο πρόβλημα της frontline για να δούμε κάποιους υποψήφιους μεταγραφικούς στόχους για τη μέση της σεζόν. Να τονίσω ότι δε μου αρέσουν καθόλου τέτοιες προσθήκες: τις θεωρώ ημίμετρα, συνήθως είναι αναποτελεσματικές (Εξαιρέσεις: Τζέιμς Γκιστ, Ραμέλ Κάρι, Έλιοτ Γουίλιαμς) και δείχνουν ότι το καλοκαίρι δεν έγινε σωστός προγραμματισμός. Χαλάνε κι όλας το υπάρχον rotation. Σοβαρές ομάδες, όπως η ΤΣΣΚΑ, η Ρεάλ και η Φενέρμπαχτσε, δεν προχωράνε σε τέτοιες λύσεις. Τι άλλο να γίνει όμως αυτή τη στιγμή στον Παναθηναϊκό;
ARIZNE ONUAKU (29 χρονών, 2.06μ)
Αποδεμεύθηκε σήμερα από τους Μάτζικ, οι οποίοι αποφάσισαν να μη κάνουν εγγυημένο το συμβόλαιό του. Πρόλαβε πάντως να "γράψει" 8 εμφανίσεις. Ίσως τον θυμάστε από πέρσι στη Μακάμπι, όπου έπαιζε αναπληρωματικός του Εμπάκουε. Στην περσινή Euroleague είχε σε 10 λεπτά συμμετοχής 4,2 ριμπάουντ και 5,1 PIR. Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μάλλον για μονοψήφιο αριθμό λεπτών, ώστε να παίρνει ριμπάουντ στο 5 ενώ ο Σίνγκλτον θα παίζει 4.
JARNELL STOKES (22χρ, 2.06μ)
Αποδεσμεύτηκε από τους Nuggets στις 15 Νοεμβρίου έχοντας παίξει μόλις 2 παιχνίδια. Μετά τη rookie season του στους Grizzlies, όπου έπαιξε σε 19 αγώνες, παίζει όλο και λιγότερο. Ψηλός με έφεση στο ριμπάουντ (9,6 μ.ό στο Κολλέγιο), ο οποίος θα κάνει τα ίδια με τον Onuaku. Αυτός βέβαια δεν έχει Ευρωπαϊκή εμπειρία. Λαχείο με μεγάλο ρίσκο.
DREW GORDON (26χρ, 2.05μ)
Εδώ μιλάμε περισσότερο για έναν Power Forward, παρά σέντερ. Ο Γκόρντον, με ένα σύντομο πέρασμα από την Αμερική, είναι όλη του την καριέρα στην Ευρώπη. Είναι αυτή τη στιγμή ο καλύτερος παίχτης της Lietuvos Rytas στο Eurocup (12,7PPG, 9,8REB, 17,3PIR). Πολύ δύσκολα θα τον αποχωριστούν λοιπόν οι Λιθουανοί. Ο Παναθηναϊκός βέβαια, η πρώτη ομάδα στην Ιστορία της Euroleague που ολοκλήρωσε trade (και πήγε να το ξανακάνει πέρσι προσφέροντας ανεπιτυχώς Κούζμιτς για Εμπάκουε), θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί το έμψυχο δυναμικό της για άλλη μια φορά: Στη Lietuvos θα το σκέφτονταν σοβαρότατα αν δίναμε Κένι Γκάμπριελ (11,6PIR πρόπερσι στο Eurocup) ΚΑΙ Πατ Καλάθη (12,5PPG στην VTB με την Αστάνα πέρσι) για να καλύψουν το κενό τους... Με τον Πατ όμως να φεύγει δίχως ανταλλάγματα, η διαπραγματευτική θέση του Παναθηναϊκού δυσχεραίνεται.
Τέλος, ας μην ξεχνάμε ότι ξαναπαίζουμε με τον Οσφπ στο Σ.Ε.Φ., την άλλη Κυριακή. Θα πρέπει να πάμε με 2/2 (Π.Α.Ο.Κ. στην Πυλαία, για να διατηρήσουμε τις όποιες ελπίδες για πλεονέκτημα έδρας και την Εφές στο Ο.Α.Κ.Α.). Αυτό το ματς, της Κυριακής, είναι το σημαντικότερο απ' τα τρία του Ιανουαρίου γιατί ουσιαστικά κρίνει το Κύπελλο. Και ο Παναθηναϊκός από το 1996 μέχρι σήμερα τρέχει ένα φοβερό σερί: Όλες τις σεζόν έχει κατακτήσει τουλάχιστον έναν τίτλο! Ας το διατηρήσουμε και φέτος αυτό...
Το νικηφόρο σερί του Δεκεμβρίου σταμάτησε στις 4 νίκες μετά την επίσκεψη στο Καζάν. Ο Παναθηναϊκός έκανε όσα έπρεπε να κάνει σ' ένα παιχνίδι εκτός έδρας για να δημιουργήσει προϋποθέσεις νίκης (έλεγχος ρυθμού, -διψήφια- διαφορά στο σκορ), όμως στο τέλος άφησε την Ούνικς να περάσει μπροστά και, με τη βοήθεια των διαιτητών και την άστοχη προσπάθεια του Νίκολς στο τέλος, έχασε ενα παιχνίδι που θα μπορούσε να έχει παρει με ευκολία.
Ίσως το μόνο μελανό σημείο της παρουσίας του εξαιρετικού αμυντικά και χρήσιμου επιθετικά Νίκολς είναι τα δύο σουτ που έχασε, το αμαρκάριστο τρίποντο για τη νίκη εναντίον της Εφές και το δίποντο (πατούσε τη γραμμή) στη Ρωσία...
Όσο για τη διαιτησία, κλασικά εικονογραφημένα. Α) Δεν είναι εμπορικό να φτάσει μακριά στη διοργάνωση ο Παναθηναϊκός, Β) Η Ούνικς με ήττα θα έμενε πολύ πίσω. Ένα απ' τα μειονεκτήματα του τωρινού format είναι ότι ήδη από Φεβρουάριο μήνα, στην.. αρχή του Top-16 τα προηγούμενα χρόνια, θα υπάρχουν ομάδες που θα έχουν χάσει το τρένο των play-offs. Στην Αρμάνι και τη Γαλατασαράι έχει συμβεί ήδη αυτό. Το αποτέλεσμα θα είναι αδιάφορες ομάδες και κακοί αγώνες. Οι διαιτητές δεν είναι τυφλοί ούτε τρελοί: Όταν έδωσαν την κατοχή στην Ούνικς στο τελευταίο λεπτό του αγώνα ήξεραν καλά τι έκαναν.
Το ίδιο και όταν έδωσαν την τελευταία κατοχή του παιχνιδιού στη Μπασκόνια.
Και το επιθετικό του Σίνγκλτον στον Παπανικολάου.
Πέρα από αυτό, εκείνη η ήττα με την χθεσινή είχαν έναν κοινό παρονομαστή: τη δυσλειτουργία της frontline.
Εναντίον των «πρασίνων», ο Latavious Williams, ο Power Forward των Ρώσων, είχε 20 PIR (με 9 ριμπάουντ). Ο μέσος όρος του για τη σεζόν είναι 7.6. Στα δύο προηγούμενα παιχνίδια είχε 0 και 1, ενώ στο προχθεσινό με τη Μπασκόνια -4. O Κεμ Μπιρτς, η αποκάλυψη του φετινού Οσφπ, για τον οποίο ενδιαφέρθηκε το καλοκαίρι και ο Παναθηναϊκός, είχε επίσης 20 PIR με 9 ριμπάουντ (!) ενώ ο μέσος όρος του είναι 12,8.
Το πρόβλημα στα ριμπάουντ και την κακή pick n roll defense έχει τα εξής αίτια:
1) Η απουσία του Τζέιμς Γκιστ
2) Ο Κρις Σίνγκλτον δεν ξέρει να κάνει box out επειδή δεν είναι (κλασικός) σέντερ και
3) Η απογοητευτική παρουσία του Γιάννη Μπουρούση στην ομάδα.
Όσο για τον Κένι Γκάμπριελ, έχει δείξει ότι ούτε το πρόβλημα στα ριμπάουντ θα λύσει ούτε θα καλύψει το κενό του Γκιστ.
Πριν προτείνω ορισμένα ονόματα που θα καλύψουν το πρόβλημα στα ριμπάουντ και θα... επιτρέψουν στον Σίνγκλτον να κατεβεί στη θέση του, το 4, να πω κάτι που με προβλημάτισε ιδιαίτερα απ' το ματς στο Σ.Ε.Φ. Ο Παναθηναϊκός, εκτός απ' τα αμυντικά προβλήματα που αντιμετώπισε και τα second chance points που έδωσε, δεν είχε συστήματα στην επίθεση. Μπορεί να έβγαλε, με κύριο εκφραστή τον Καλάθη, όμορφα επιθετικά συστήματα με την Ούνικς, όμως αυτό χθες δεν έγινε. Καθ' όλη τη διάρκεια του ματς είδαμε τα εξής:
1) Double pin down (όταν ήταν ο Παπανικολάου πάνω του) και Floppy Chest (με Λοτζέσκι) στον Ρίβερς
2) Απλά ή και staggered screens για να πάρει εντελώς αμαρκάριστος τη μπάλα στην περιφέρεια ο Φελντέιν, μετά το weak side cut.
3) ISO, ISO, ISO, κυρίως απ' τον Μάικ Τζέιμς. Με το ποστάρισμα του Ρίβερς στον Σπανούλη δεν είχα πρόβλημα, ίσα ίσα που ειναι ένα φοβερά efficient play, το οποίο φθείρει κιόλας με φάουλ και κούραση τον αρχηγό του Οσφπ.
Με ISO, ακόμα και τώρα που τα σουτ έμπαιναν, δε θα έρθει διπλό. Είδατε πως με σωστό transition και κυκλοφορία ο Οσφπ άνοιξε την ψαλίδα και τελείωσε το ματς. Όχι με isolation game. Διερωτώμουν: Είναι δυνατόν ο Παναθηναϊκός, ο μεγαλύτερος μπασκετικός Σύλλογος της Ελλάδας, και της Ευρώπης στον 21ο αιώνα, να κατεβαίνει εναντίον του μεγαλύτερου αντιπάλου του με «κλεφτοπόλεμο» ISO; Τι αλλοίωση DNA είναι αυτή; Είναι δυνατόν να μπολιάζουμε τον Παπαπέτρου, τον Παπανικολάου, τον Μπιρτς, τον Χάκετ, τον Αγραβάνη, τους νέους παίκτες του Οσφπ, με σιγουριά και DNA νικητή, ενώ ο απελπισμένος Καλάθης κάνει air-ball και δε δείχνει την αξία του (σαν τον Σπανούλη 2012-14) και οι ξένοι μας μαθαίνουν στην ήττα; Φοβερό, και μακροπρόθεσμα καταστροφικό.
Ας γυρίσουμε στο πρόβλημα της frontline για να δούμε κάποιους υποψήφιους μεταγραφικούς στόχους για τη μέση της σεζόν. Να τονίσω ότι δε μου αρέσουν καθόλου τέτοιες προσθήκες: τις θεωρώ ημίμετρα, συνήθως είναι αναποτελεσματικές (Εξαιρέσεις: Τζέιμς Γκιστ, Ραμέλ Κάρι, Έλιοτ Γουίλιαμς) και δείχνουν ότι το καλοκαίρι δεν έγινε σωστός προγραμματισμός. Χαλάνε κι όλας το υπάρχον rotation. Σοβαρές ομάδες, όπως η ΤΣΣΚΑ, η Ρεάλ και η Φενέρμπαχτσε, δεν προχωράνε σε τέτοιες λύσεις. Τι άλλο να γίνει όμως αυτή τη στιγμή στον Παναθηναϊκό;
ARIZNE ONUAKU (29 χρονών, 2.06μ)
Αποδεμεύθηκε σήμερα από τους Μάτζικ, οι οποίοι αποφάσισαν να μη κάνουν εγγυημένο το συμβόλαιό του. Πρόλαβε πάντως να "γράψει" 8 εμφανίσεις. Ίσως τον θυμάστε από πέρσι στη Μακάμπι, όπου έπαιζε αναπληρωματικός του Εμπάκουε. Στην περσινή Euroleague είχε σε 10 λεπτά συμμετοχής 4,2 ριμπάουντ και 5,1 PIR. Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μάλλον για μονοψήφιο αριθμό λεπτών, ώστε να παίρνει ριμπάουντ στο 5 ενώ ο Σίνγκλτον θα παίζει 4.
JARNELL STOKES (22χρ, 2.06μ)
Αποδεσμεύτηκε από τους Nuggets στις 15 Νοεμβρίου έχοντας παίξει μόλις 2 παιχνίδια. Μετά τη rookie season του στους Grizzlies, όπου έπαιξε σε 19 αγώνες, παίζει όλο και λιγότερο. Ψηλός με έφεση στο ριμπάουντ (9,6 μ.ό στο Κολλέγιο), ο οποίος θα κάνει τα ίδια με τον Onuaku. Αυτός βέβαια δεν έχει Ευρωπαϊκή εμπειρία. Λαχείο με μεγάλο ρίσκο.
DREW GORDON (26χρ, 2.05μ)
Εδώ μιλάμε περισσότερο για έναν Power Forward, παρά σέντερ. Ο Γκόρντον, με ένα σύντομο πέρασμα από την Αμερική, είναι όλη του την καριέρα στην Ευρώπη. Είναι αυτή τη στιγμή ο καλύτερος παίχτης της Lietuvos Rytas στο Eurocup (12,7PPG, 9,8REB, 17,3PIR). Πολύ δύσκολα θα τον αποχωριστούν λοιπόν οι Λιθουανοί. Ο Παναθηναϊκός βέβαια, η πρώτη ομάδα στην Ιστορία της Euroleague που ολοκλήρωσε trade (και πήγε να το ξανακάνει πέρσι προσφέροντας ανεπιτυχώς Κούζμιτς για Εμπάκουε), θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί το έμψυχο δυναμικό της για άλλη μια φορά: Στη Lietuvos θα το σκέφτονταν σοβαρότατα αν δίναμε Κένι Γκάμπριελ (11,6PIR πρόπερσι στο Eurocup) ΚΑΙ Πατ Καλάθη (12,5PPG στην VTB με την Αστάνα πέρσι) για να καλύψουν το κενό τους... Με τον Πατ όμως να φεύγει δίχως ανταλλάγματα, η διαπραγματευτική θέση του Παναθηναϊκού δυσχεραίνεται.
Τέλος, ας μην ξεχνάμε ότι ξαναπαίζουμε με τον Οσφπ στο Σ.Ε.Φ., την άλλη Κυριακή. Θα πρέπει να πάμε με 2/2 (Π.Α.Ο.Κ. στην Πυλαία, για να διατηρήσουμε τις όποιες ελπίδες για πλεονέκτημα έδρας και την Εφές στο Ο.Α.Κ.Α.). Αυτό το ματς, της Κυριακής, είναι το σημαντικότερο απ' τα τρία του Ιανουαρίου γιατί ουσιαστικά κρίνει το Κύπελλο. Και ο Παναθηναϊκός από το 1996 μέχρι σήμερα τρέχει ένα φοβερό σερί: Όλες τις σεζόν έχει κατακτήσει τουλάχιστον έναν τίτλο! Ας το διατηρήσουμε και φέτος αυτό...
