Ένα μπασκετικό άρθρο για ΤΑ ΠΑΝΤΑ
Ο Emperor ξεκίνησε με σκοπό να αναλύσει την αγωνιστική χρησιμότητα (άλλης μια) νίκης κατά του Οσφπ, όμως στην πορεία έγραψε και για τον.. παράδοξο Διαμαντίδη, τον... Φαρισαίο Μπερτομέου και διάφορα άλλα...
Πέρα από το ότι είναι επιτακτική ανάγκη σε κάθε ματς να σφαλιαρίζουμε τους λιμανίσιους, η συγκεκριμένη νίκη θα έχει πολλαπλά αγωνιστικά οφέλη, για τους επόμενους αγώνες της ομάδας μας.
Αρχικά, θα ανέβει η ψυχολογία, και, κατ' επέκταση, η ενέργεια που βγάζει ο Παναθηναϊκός στο παρκέ. Γιατί αυτός ακριβώς ο τομέας ήταν που του κόστισε τη νίκη στη Ρωσία, απέναντι στην πιο παθιασμένη Λοκομοτίβ.
Ο «Εξάστερος» στο Κουμπάν έμεινε άποντος στα τέσσερα τελευταία λεπτά (!!) της τέταρτης περιόδου (διαδικαστικό τρίποντο στα τελευταία δευτερόλεπτα ο Μεγάλος), δείχνοντας άνευρος τόσο στην επίθεση όσο και στην άμυνα (δέχτηκε σερί 12-0).
Την ερχόμενη εβδομάδα αντιμετωπίζει την Πρωταθλήτρια Τουρκίας (ας μην το ξεχνάμε αυτό, κι ας έχει χάσει κάποιους παίκτες) Καρσίγιακα στο ΟΑΚΑ. Ναι μεν μοιάζει μονόδρομος η νίκη, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, όμως αυτή, αφού έδειξε τα δόντια της απέναντι στους Καταλανούς στην Τουρκία, δείχνει ότι θα μπορεί να παίξει μπάσκετ και μακριά από εκεί.
Γενικότερα, φέτος η Ευρωλίγκα είναι πιο ανταγωνιστική απ' όσο μπορώ να θυμηθώ εδώ και αρκετό καιρό. Ενισχύθηκε κι άααλλο ο «παππούς», κάλυψε τα κενά (επαρκώς; Θα δείξει) η «Αρκούδα», έμεινε ίδια πάνω-κάτω η Πρωταθλήτρια Ρεάλ, δυνάμωσε η Μπαρτσελόνα.
Το recruiting δε, του Ομπράντοβιτς, ήταν κατά τη γνώμη μου το καλύτερο στην Ευρώπη. Οι Τούρκικες όλο και ανεβαίνουν, γενικότερα. Παράδειγμα η Νταρουσάφακα η οποία, παρ' ότι «πρωτάρα», ψώνισε στο «παζάρι» από πρώτης τάξεως Τουρκικό πανέρι (Αρσλάν, Τζαμόν Γκόρντον, Πρέλτζιτς, Μ. Μπιέλιτσα, Ερντέν, Σαβάς) και όχι μόνο, αποκτώντας παίκτες με εμπειρία από το υψηλότερο επίπεδο! (Μαρκοϊσβίλι, Ρέντινγκ, Μάρκους Σλότερ)
Η νίκη λοιπόν πρέπει να έρθει αφενός μεν για το Ελληνικό Πρωτάθλημα, αφετέρου δε για την βελτίωση στην Ευρωλίγκα.
Και μια και είπαμε Ευρωλίγκα. Έκανε πάλι δηλώσεις ο Μπερτομέου, κλασικά για τη ΦΙΜΠΑ και τα αυξημένα ποσά που δίνει φέτος στις ομάδες. Θυμίζουμε ότι η κατάκτηση τετραπλασιάστηκε και δίνει πλεόν 1.000.000 ευρώ.
Έκανε λες και αυτά τα χρήματα, μαζί βέβαια με τα ποσά για τις συμμετοχές και τις νίκες, είναι αρκετά. Για να διεκδικήσει μια ομάδα με αξιώσεις το θεσμό, πρέπει να έχει μπάτζετ πάνω από 8 εκ. Μία μέση ομάδα έχει γύρω στα 5.
Το μπάσκετ είναι ζημιοφόρο για όσους επενδύουν σε αυτό. Σίγουρα διαβάσατε για τη Ρεάλ, η οποία πέρσι τα πήρε όλα και... καταξοδεύτηκε! Έδωσε περισσότερα απ' όσα θα 'δινε αν δεν έπαιρνε τίποτα!
Κάτι δεν πάει καλά ρε Τζόρντι. ΟΚ, η ΦΙΜΠΑ λέει βλακείες για το καλεντάρι με τις Εθνικές. Εσύ όμως που μας το παίζεις ήρωας επειδή οι ομάδες ΕΥΡΩΛΙΓΚΑΣ δεν θα παίρνουν πλέον 7.000 ανά νίκη, πόσα βγάζεις το μήνα άραγε; Φαρισαίε.
Α, και για τον Μεγάλο. Τα τελευταία χρόνια δεν ξεκίναγε με... ντου τη σεζόν (φορμαριζόταν κατά τη διάρκειά της), αλλά φέτος κάτι έχει αλλάξει. Διαβάζαμε όλο το καλοκαίρι ότι φέτος θα δούμε τον καλύτερο Διαμαντίδη των τελευταίων χρόνων, αλλά προσωπικά δεν πίστευα κάτι τέτοιο.
Πώς είναι δυνατόν άλλωστε μέσα σε 15 ή 20 λεπτά να «γράφεις» καλύτερους αριθμούς απ' ότι όταν παίζεις 30 και 35 και κουβαλάς την ομάδα μόνος σου; Αν εξαιρέσουμε το... αστρονομικό index rating του 2012 (16,4), το 2013 είχε ένα πιο... προσιτό 13,1, μαζί με εκλογή για την καλύτερη πεντάδα της διοργάνωσης, το 2014 τελείωσε με 12,8 και μία πρωτία στις ασίστ στη διοργάνωση, ενώ το 2015 «έπεσε» στο 12,1, και στις ασίστ βγήκε τέταρτος στην Ευρώπη.
Θεωρητικά, θα μπορούσε να είναι καλύτερος μόνο από πέρσι. Δε λέω, κάτι είναι και αυτό. Έλα όμως που με τον Οσφπ είχε 16 πόντους, με τον Άρη 14 και 8 ασίστ, με τη Λοκομοτίβ 14, 5 ασίστ, 2 κλεψίματα και 19 index σε 25 λεπτά!
Αν λοιπόν συνεχίσει σε παρόμοιος ρυθμούς, σπάζοντας ή έστω φτάνοντας το φράγμα του 13 μ.ο. (αυτό δεν κατάφερε τις τελευταίες δύο σεζόν), εάν με το καλό τα πάμε καλά φέτος, ίσως να τον δούμε να θέτει μία τελευταία, σοβαρότατη υποψηφιότητα για πρώτη πεντάδα, στα 36 του.
Όχι Μεγάλος, ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ.
Και για να μην ξεχνιόμαστε, Τριφυλλάρα σ' αγαπάω ένα μόνο σου ζητώ...
Ο κύριος ημών Ιησούς Χριστός είχε πει ότι αν σε χαστουκίσουν στο ένα μάγουλο, εσύ να γυρίσεις και το άλλο. Έτσι η ομάδα του λιμανιού, πιστή στο Θείο Δόγμα, μετά την πρώτη μπούφλα στο ΣΕΦ (64-70), θα περάσει αύριο από το ΟΑΚΑ για το δεύτερο σκέλος.
Πέρα από το ότι είναι επιτακτική ανάγκη σε κάθε ματς να σφαλιαρίζουμε τους λιμανίσιους, η συγκεκριμένη νίκη θα έχει πολλαπλά αγωνιστικά οφέλη, για τους επόμενους αγώνες της ομάδας μας.
Αρχικά, θα ανέβει η ψυχολογία, και, κατ' επέκταση, η ενέργεια που βγάζει ο Παναθηναϊκός στο παρκέ. Γιατί αυτός ακριβώς ο τομέας ήταν που του κόστισε τη νίκη στη Ρωσία, απέναντι στην πιο παθιασμένη Λοκομοτίβ.
Ο «Εξάστερος» στο Κουμπάν έμεινε άποντος στα τέσσερα τελευταία λεπτά (!!) της τέταρτης περιόδου (διαδικαστικό τρίποντο στα τελευταία δευτερόλεπτα ο Μεγάλος), δείχνοντας άνευρος τόσο στην επίθεση όσο και στην άμυνα (δέχτηκε σερί 12-0).
Την ερχόμενη εβδομάδα αντιμετωπίζει την Πρωταθλήτρια Τουρκίας (ας μην το ξεχνάμε αυτό, κι ας έχει χάσει κάποιους παίκτες) Καρσίγιακα στο ΟΑΚΑ. Ναι μεν μοιάζει μονόδρομος η νίκη, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, όμως αυτή, αφού έδειξε τα δόντια της απέναντι στους Καταλανούς στην Τουρκία, δείχνει ότι θα μπορεί να παίξει μπάσκετ και μακριά από εκεί.
Γενικότερα, φέτος η Ευρωλίγκα είναι πιο ανταγωνιστική απ' όσο μπορώ να θυμηθώ εδώ και αρκετό καιρό. Ενισχύθηκε κι άααλλο ο «παππούς», κάλυψε τα κενά (επαρκώς; Θα δείξει) η «Αρκούδα», έμεινε ίδια πάνω-κάτω η Πρωταθλήτρια Ρεάλ, δυνάμωσε η Μπαρτσελόνα.
Το recruiting δε, του Ομπράντοβιτς, ήταν κατά τη γνώμη μου το καλύτερο στην Ευρώπη. Οι Τούρκικες όλο και ανεβαίνουν, γενικότερα. Παράδειγμα η Νταρουσάφακα η οποία, παρ' ότι «πρωτάρα», ψώνισε στο «παζάρι» από πρώτης τάξεως Τουρκικό πανέρι (Αρσλάν, Τζαμόν Γκόρντον, Πρέλτζιτς, Μ. Μπιέλιτσα, Ερντέν, Σαβάς) και όχι μόνο, αποκτώντας παίκτες με εμπειρία από το υψηλότερο επίπεδο! (Μαρκοϊσβίλι, Ρέντινγκ, Μάρκους Σλότερ)
Η νίκη λοιπόν πρέπει να έρθει αφενός μεν για το Ελληνικό Πρωτάθλημα, αφετέρου δε για την βελτίωση στην Ευρωλίγκα.
Και μια και είπαμε Ευρωλίγκα. Έκανε πάλι δηλώσεις ο Μπερτομέου, κλασικά για τη ΦΙΜΠΑ και τα αυξημένα ποσά που δίνει φέτος στις ομάδες. Θυμίζουμε ότι η κατάκτηση τετραπλασιάστηκε και δίνει πλεόν 1.000.000 ευρώ.
Έκανε λες και αυτά τα χρήματα, μαζί βέβαια με τα ποσά για τις συμμετοχές και τις νίκες, είναι αρκετά. Για να διεκδικήσει μια ομάδα με αξιώσεις το θεσμό, πρέπει να έχει μπάτζετ πάνω από 8 εκ. Μία μέση ομάδα έχει γύρω στα 5.
Το μπάσκετ είναι ζημιοφόρο για όσους επενδύουν σε αυτό. Σίγουρα διαβάσατε για τη Ρεάλ, η οποία πέρσι τα πήρε όλα και... καταξοδεύτηκε! Έδωσε περισσότερα απ' όσα θα 'δινε αν δεν έπαιρνε τίποτα!
Κάτι δεν πάει καλά ρε Τζόρντι. ΟΚ, η ΦΙΜΠΑ λέει βλακείες για το καλεντάρι με τις Εθνικές. Εσύ όμως που μας το παίζεις ήρωας επειδή οι ομάδες ΕΥΡΩΛΙΓΚΑΣ δεν θα παίρνουν πλέον 7.000 ανά νίκη, πόσα βγάζεις το μήνα άραγε; Φαρισαίε.
Α, και για τον Μεγάλο. Τα τελευταία χρόνια δεν ξεκίναγε με... ντου τη σεζόν (φορμαριζόταν κατά τη διάρκειά της), αλλά φέτος κάτι έχει αλλάξει. Διαβάζαμε όλο το καλοκαίρι ότι φέτος θα δούμε τον καλύτερο Διαμαντίδη των τελευταίων χρόνων, αλλά προσωπικά δεν πίστευα κάτι τέτοιο.
Πώς είναι δυνατόν άλλωστε μέσα σε 15 ή 20 λεπτά να «γράφεις» καλύτερους αριθμούς απ' ότι όταν παίζεις 30 και 35 και κουβαλάς την ομάδα μόνος σου; Αν εξαιρέσουμε το... αστρονομικό index rating του 2012 (16,4), το 2013 είχε ένα πιο... προσιτό 13,1, μαζί με εκλογή για την καλύτερη πεντάδα της διοργάνωσης, το 2014 τελείωσε με 12,8 και μία πρωτία στις ασίστ στη διοργάνωση, ενώ το 2015 «έπεσε» στο 12,1, και στις ασίστ βγήκε τέταρτος στην Ευρώπη.
Θεωρητικά, θα μπορούσε να είναι καλύτερος μόνο από πέρσι. Δε λέω, κάτι είναι και αυτό. Έλα όμως που με τον Οσφπ είχε 16 πόντους, με τον Άρη 14 και 8 ασίστ, με τη Λοκομοτίβ 14, 5 ασίστ, 2 κλεψίματα και 19 index σε 25 λεπτά!
Αν λοιπόν συνεχίσει σε παρόμοιος ρυθμούς, σπάζοντας ή έστω φτάνοντας το φράγμα του 13 μ.ο. (αυτό δεν κατάφερε τις τελευταίες δύο σεζόν), εάν με το καλό τα πάμε καλά φέτος, ίσως να τον δούμε να θέτει μία τελευταία, σοβαρότατη υποψηφιότητα για πρώτη πεντάδα, στα 36 του.
Όχι Μεγάλος, ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ.
Και για να μην ξεχνιόμαστε, Τριφυλλάρα σ' αγαπάω ένα μόνο σου ζητώ...
